
Enbata Hilabetekariko Sar Hitza
Herrietako bozak hurbiltzen ari diren heinean, eguneroko solasetan gero eta presentzia handiagoa hartzen dute. Ostatuetan, herriko plazetan zein tokiko prentsako orrietan, eztabaidak pizten dira. Proiektuak lantzen hasten dira, jarrerak finkatzen, eta inprimategietako makinek berriz ere martxa hartzen dute. Ez da giro hutsala: tokiko demokraziaren une nagusietako bat dugu parean, herritarren hitzak eta hautuak benetako pisua hartzen duten unea.
Aurten egin diren herri agiantzek, gainera, zapore berezia ukan dute. Batzuentzat berritzearen itxaropena ekarri dute, beste batzuentzat etapa baten amaieraren onarpena. Herri batzuetan zailtasun handiak dituzte zerrenda bakar baten osatzeko; beste zenbaitetan, aldiz, hiru edo lau zerrenda agertzen dira, arazorik gabe. Kontraste horiek argi erakusten dute gure herrien egoera, bizitasunaren eta nekearen arteko talka, baita belaunaldi aldaketek sortzen dituzten erronkak ere.
Testuinguru horretan, zerrenda abertzaleak gero eta ageriago dira. Batzuetan argiki aldarrikatuak, beste batzuetan “etiketarik gabe” aurkezten diren zerrendetan txertatuak, baina beti ikuspegi bera partekatuz: Euskal Herritik eta Euskal Herriarentzat pentsatutako proiektua defendatzea. Izena baino gehiago, funtsezkoa da norabidea, baloreen eta ekintzen koherentzia, eta eguneroko lanean erakusten den engaiamendua.
Beti bezala, kritika eta iritziak ez dira faltako. Batzuek faltan botako dute hau edo hura, beste batzuek azalduko dute nola egin behar zen “hobeki”. Baina askotan ahanzten da funtsezkoa dena: herrietako hauteskundeek ematen diotela benetako zentzua politikaren erran-nahiari. Politika hurbila da, egunerokoa, pertsonaz pertsona egiten dena, herritarren zerbitzura jartzen dena interes orokorra zaintzeko, diskurtso handietarik harago.
Gaur egun, engaiamendu hori gero eta zailagoa da. Ardurek pisu handia dute, administrazioak itotzen du, eta boluntarioak gero eta gutiago dira. Aldi berean, gure herri eta hiriak kanpotik etorritako jendez betetzen ari dira, askotan parte hartzeko prest, baina tokiko kodeak, historia eta ADN kolektiboa ez dituztenak ezagutzen. Erronka argia da: integrazioa bultzatu, baina gure burua galdu gabe. Irekitasuna eta zaintza uztartu behar ditugu, oreka zail baina beharrezko batean.
Aldi berean, gure herri eta hiriak kanpotik etorritako jendez betetzen ari dira,
askotan parte hartzeko prest,
baina tokiko kodeak, historia eta ADN kolektiboa ez dituztenak ezagutzen.
Erronka argia da:
integrazioa bultzatu,
baina gure burua galdu gabe.
Hauteskunde hauek, beraz, ausardiaren eta argitasunaren unea izan behar dute. Tokiko demokrazia bizi, engaiatu eta sustraiei leiala defendatzea ez da atzera egitea, baizik eta ardura politiko osoa hartzea. Baldintza horietan bakarrik segituko dute gure herriek elkartasunaren, nortasunaren eta etorkizunerako proiektu partekatu baten gune izaten, belaunaldi berriei ere lekukoa eskainiz
