
Enbata Hilabetekariko Sar Hitza
Batzuetan, ustegabeak, pentsatzera ausartzen ez ginen egia baten gustua du. Euskal Hirigune Elkargoko presidente abertzale baten hautaketa gertakari bakan horietakoa da: isilka baina sakonki mugitzen ditu lerroak. Lurralde baten heldutasun politikoa erakusten du, eta tokiko nahiak azkenean egitura instituzionaletan islatzen den une bat adierazten du.
Luzaz, engaiamendu abertzalea bazterrean egon da, ikuspegi murriztaileek edo iraganaren pisuak baldintzaturik. Hala ere, azken urteotan eraldatu da, egituratu, eta ardura politikoaren logikan kokatu. Atzo identitate aldarrikapen gisa ikusten zena, gaur egun lurralde proiektu bilakatu da: hizkuntza, kultura, baina baita etxebizitza, ekonomia eta trantsizio ekologikoa ere ardatz dituena. Zentzu horretan, hautaketa hau ez da ustegabeko istripua: lan iraunkorraren emaitza da, tokian tokiko sustrai sendoen fruitua, eta oinarri militanteaz harago konfiantza sortzeko gaitasunaren ondorioa.
« Hautaketa hau ez da ustegabeko istripua:
lan iraunkorraren emaitza da, tokian tokiko
sustrai sendoen fruitua, eta oinarri militanteaz harago
konfiantza sortzeko gaitasunaren ondorioa. »
Bestalde, berrantolaketa zabalagoaren isla ere bada. Ohiko zatiketak lausotzen ari dira, eta hexagono mailako etiketek gero eta gutiago baldintzatzen dute tokiko errealitatea. Hautetsiek, eguneroko arazoei buru eginez, bateratzeko eta eraginkortasunez jokatzeko gai diren profilak bilatzen dituzte. Hautagai abertzalearen alde bozkatzeak hurbiltasunaren eta eraginkortasunaren aldeko hautua adierazten du. Aldi berean, urteetan tokiko karguetan lortutako zilegitasunaren aitortza da, estereotipoetatik urrun.
Eta bada xehetasun bat, hutsala ez dena: eskuin muturreko hautagaiak lortutako boz bakarra. Bakarra. Agian berea. Estatu mailan ideia horiek gora egiten duten garaian, emaitza honek kontraste nabarmena eskaintzen du. Ospatzekoa da, ez kuriositate gisa, baizik eta hautu kolektibo argi baten adierazpen gisa. Euskal Herriak, bere aniztasunean, bazterketa eta hetsirik egotea oinarri duten ikuspegiei ezezko garbia eman diela dirudi. Baztertasun elektoral horrek asko dio eztabaida eta tentsioak izan arren elkartasuna eta irekitasuna bermatzen dituen lurralde baten izaeraz.
Horrela, ustegabearen eta koherentziaren artean, hautaketa honek ibilbide bat marrazten du. Tokiko dinamikek alternatiba sinesgarriak sortzeko duten gaitasuna berresten du: errotuak eta lasaiak. Era berean, gogorarazten du lurralde mailako demokraziak, ongi funtzionatzen duenean, aitzinetik idatzitako gidoiak hauts ditzakeela.
Azken finean, gertakari honek sortzen duen poza ez da garaipen politiko huts batena. Badago zerbait sakonagoa: bide bereziak posible direla, identitateak hetsi gabe baiezta daitezkeela, eta lurraldeek beren politika egiteko modua asma dezaketela. Agian hor dago zinezko ustegabea. Eta, batez ere, itxaropena.
